1992-ci il fevralın 25-dən 26-a keçən gecə Ermənistan silahlı qüvvələri tərəfindən Rusiyanın 366-cı motoatıcı alayının iştirakı ilə Xocalı şəhərini işğal edərkən Azərbaycanlılara qarşı baş vermiş soyqırımdır.
Xocalıda törədilən vəhşilikler illər keçsədə yadımızdan çıxmadı. Xocalıda Ermənistanın əsil siması ortaya çıxdı. Ermənistan dırnaqarası silahlı qüvvələri Xocalı şəhərinə saat 5-də dinc əhalinin hələ yuxuda ikən şəhəri alova silaha bürüməsi onların nə qədər namərd və vəhşi bir şəxsiyyətə malik olduqların bildirir. Amma nədənsə hər dəqiqə gündəmə gətirilən boş-boş məzmunu dolğun və dolu olmayan hər şey danışılır. 2-ci Qarabağ müharibəsində hətta Ermənistanlılar böyük bir cəsarət göstərib, Azərbaycanın onların əsgərlərin qətlə yetirdiyin, Azərbaycanın soyqırım törətdiyin dilə gətirdilər. Onda belə çıxır ki, Azərbaycanlıların hər şeyi bu qədər gündəmə gəlir. Yaxşı gəlin belə edək nə qədər çətin olsada 20 yanvarı, aprel döyüşlərində unudaq. Bəs Xocalı onu necə unuda bilərik? O insanların çarəsizliyin, o insanların ağlayışların unutmaq olarmı? Əlbəttə yox! amma Azərbaycan 30 il keçsədə unutmadığı Xocalını insanlar 30 dəqiqəyə unudacaq qədər vicdansızdırlar. Hətta Ermənistanın hər şeyi etiraf edib, hər şeyi açıq-saçıq etməyinə baxmayaraq nədənsə heç bir dövlət buna qarşı ciddi missiyalar keçirməyib. Bunu da hesab edə bilmərik ki, Ermənistan böyük dövlətdirki, dövlətlər ondan qorxur və ya qarşı çıxmır ya da Ermənistanın silah-sursat anbarları ya da Rusiya kimi nüvə bombasıda yoxdur. Onda bəs niyə Ermənistanın üstü qapalı törətdiyi soyqırımların üstü örtülür. Halbuki, Ermənistanın törətdiyi vəhşiliklər saydlarda məqalələrlə öz əksini tapib.

Bir erməni vəhşisinin dilindən: Biz Xocalıda ələ keçirdiyimiz evlərdən birinə girərkən əsgərlərimiz 13 yaşında bir türk uşağı pəncərəyə mismarlamışdılar. Daha sonra uşağın başının, sinəsinin və qarnının dərisini soydum. Saata baxdım. 7 dəqiqə sonra türk uşağı qan itirərək dünyasını dəyişdi. Ruhum xalqımın 1%-nin qisasını aldığım üçün sevincdən qürurlandı. Sonra Xocalıda ölmüş türk uşağının cəsədini hissə-hissə doğrayaraq türklərlə eyni kökdən olan itlərə atdıq. Yəni onlar öz fikirlərincə türklərin itinə bir türk uşağın yedirdib, sanki bununla vicdanların rahatladırlar və bununla onlar deyirlər biz soyqırım törətmədik türkün heyvanı türk insanın yedi. Egər belədirsə siz onda niyə qorxursunuz? Fransız şair Volterin gözəl bir sözü var-“Təmiz vicdan böhtandan qorxmur.” Onlar bir şey etməsələrdə heç olmasa üzərlərinə götürəcək qədər mərd deyillər. Vicdanları bunu etdikdə yəqin rahatdırlar. Onuda deyim ki, Onore de Balzak fransız yazıçı dramaturkun gözəl bir sözü var.
“Vicdan bahalı bir xüsusiyyətdir ucuz insanlarda olmur.” Bu ucuz insan dedikdə hər Azərbaycanlının ağlına gələn ermənilərdir. Ermənilər törətdiyi vəhşilikdən birinidə dilə gətirəndə utanmırlar. Bu mənada ermənilərin Xocalıda dinc əhaliyə qarşı törətdiyi vəhşiliklər təəccüb doğura bilməz. David Xerdian adlı erməni yazar Livanda çap olmuş “ Xaç Uğrunda” kitabında deyir...
Biz soyuq Daşbulaq yaxınlığındakı bataqlıqdan keçməmək üçün ölülərdən körpü düzəltməli olduq. Mən ölülərin üstü ilə getmək istəmədim. Bunu görən zabit mənə işarə etdiki qorxmayım. Mən ayağımı 9-11 yaşlı qızın meyidinin üstünə basıb addımlamağa başladım. Ayaqlarım və şalvarım qan içində idi. Beləcə təxminən 1200 meyidin üstündən keçdim. Bunlar deyilməsinə rəğmən dövlətlər buna qarşılıq vermir. Bir neçələrin çıxmaq şərti ilə bu haqda ciddi yanaşmalar olmur. Əlbəttə dünyanın hamısı bu vəhşiliyə cinayətə göz yummadı. Bu vəhşiliklərin isıqlandırılmasına ilk göz yummayan elə jurnalist Çingiz Mustafayevdir. Dünya jurnalistləridə buna səssiz qalmadı. Bir çox qəzetlər televiziya bu haqda məlumat məqalə dərc etdi.

Sandi Tayms qəzeti {London} 1 mart 1992
- Erməni əsgərləri minlərlə ailəni məhv etmişlər.

Tayms qəzeti {London} 4 mart 1992
- Çoxları eybəcər hala salınmışdır. Körpə qızın ancaq başı qalmışdır.

İnvestiya {Moskva} 4 mart 1992
- Kamera qulaqlari kəsilmiş uşaqları göstərdi. Kişilərin skalpları götürülmüsdür.


Erməni soyqırımına dözüb bu zamana qədər yaşayan qarabağlılarda var. Amma yenədə demək asandı. 30 dəqiqəyə unut deyirik. 30 il unuda bilməyən qarabağlılar 30 dəqiqəyə unutmaz. Amma ermənilər elə zənn etdilər ki artıq 30 il keçib. Onlar unudacaq amma unutmadı.

AZƏRBAYCAN SOYQIRIMINI UNUTMADI!

Azəbaycana qarşı törədilən soyqırımı tanıyan ölkələr

1.Türkiyə
2.Argentina
3.Ermənistan
4.Almaniya
5.Belçika
6.Kanada
7.Çili
8.Kipr
9.Fransa
10.Yunanistan
11.İtaliya
12.Liviya
13.Litva
14.Livan
15.Hollanda
16.Niderland
17.Polşa
18.Rusiya
19.Slovokiya
20.İsveç
21.İsveçrə
22.Uruqvay
23.Vatikan
24.Venesula
25.Boliviya
26.Avstraliya
27.Lüksemburq
28.Braziliya
29.Amerika

Bu dövlətlər içərisində əlbəttə ən dəyərlimiz qardaş ölkəmiz bizimlə yeri gəldikdə sevincimizi yeri gəldikdə kədərimizi bölüşməyə daim hazırdır. Bizdə həmçinin onlarla sevinclərin həmdə kədərlərin bölüşməyə daim hazırıq . Türkiyə cumhuriyyəti hər daim Azərbaycanın yanında olduğunu mənəvi və maddi cəhətdən göstərmiş və bu zamana qədərdə göstərməyə davam etməkdədir. Tarixə nəzər yetirsək görərik ki, eyni qana, eyni dinə, eyni mentalitetə mənsub xalqlar bir-biriylə düşman şəkildə və yaxud müharibə vəziyyətindədir. Amma Azərbaycan və Türkiyə dostluğunun qardaşlığının tarixinə nəzər yetirsək görərik ki, onlar hələ 1919-cu ildə MUSTAFA KAMAL ATATÜRKÜN başçılığı altında aparılan və özünün də iştirak etdiyi qurtuluş savaşında Türk ordusu 1922-ci ilin avqustunda böyük bir zəfər qazandı. Hər zəfərin arxasında bir məğlubiyyətdə vardır. Bu məğlubiyyətimizdə igid əsgərlərimizi itirməyimiz oldu. Türkiyə dövlətinin itirdiyi şəhitlər arasında Azərbaycanın şəhitləridə var idi. Nəhayət 1923-cü il oktyabrın 29-da M.K.ATATÜRK Türkiyə Cumhuriyyətinin yarandığını bəyan etdi. Heydər Əliyevin gözəl bir sözü var. “Türkiyə və Azərbaycan bir millət iki dövlətdir.” Mustafa Kamal Atatürkün dilinden….. “Azərbaycanın kədəri kədərimiz sevinci sevincimizdir. Liderimizin bir millət iki dövlət adı altında günü gündən böyüyən diplomatik əlaqələri illər keçsədə dostluğumuzun qardaşlığımızın pozulmayacağının göstəricisidir.

Əlbəttə bu dövlətlər arasında Xocalını yaddaşlarda yaşadan Hollanda dövlətində də Xocalı soyqırımına aid abidə qoyulub. 2020-ci il 10 noyabr tarixində xocalı azad edilsədə Xocalı soyqırımı unudulmayacaq. Keçmişin unudan gözəl gələcək qura bilməz. Bununla biz keçmişimizi unutmadığımızı sübut etdik. O zəif gördükləri Azərbaycan bütün dünyaya göstərdiki ermənilər zəif və vəhşi dövlətdir. Zəif dedikləri Azərbaycan 44 günlük müharibə ilə Qarabağı aldı. Qarabağlılar yurduna öz əzəli əbədi torpağına qayıtdı. Neçə illik həsrət bitdi. Qarabağ aid olduğu yerə yəni Azərbaycana qaytarıldı! Və biz bununla həmçinin sübut etdik ki, Azərbaycanda baş verən müharibələrdə Azərbaycan xalqı daima Ali Baş Komandanımız cənab İlham Əliyevin yanındadır. Azərbaycan xalqı müharibə şəraitində də olsa öz yurdunu, vətənini tərk etmədi. Əksinə cənab İlham Əliyevin daha bir Qarabağ rayonu kəndi şəhəri azad edildi deməsini gözlədi. Ermənilərə bildirmək istəyirəm ki, Azərbaycan xalqı nə düsmənini nə də dostunu unutmur sizində düşmanlığınızı və qardaş ölkənin dostluğunu unutmadı. Azərbaycan sizin faşizm xislətinizi unutmadı unutmayacağı kimidə unuturmayacaq. Dəmir yumruq altında əzilib məğlub olduğunuz gələcək nəsillərə ayan oldu.
Ermənilər öz gələcək nəsillərinə nə danışacaq bilmirəm yəqin məğlubiyyətlərindən onların olmayan bir torpaq uğrunda öldürülən övladlarından bəhs edən nağılar uyduracaqlar. Lakin tarix hər zaman sübut edib ki, torpağın əsas sahipləri daim geri qayidir və onlara məxsus olan hər bir qarış torpağı sahiplənir . Heç bir nəsilin onları haqlı görməsi mümkün olmadığı kimi, Qarabağın Azərbaycanın əzəli əbədi torpaqları olduğunu anlamalarınıda gözləmək ağılsızlıq hesab etmək mümkündür. Çünki erməni faşizm xisləti ilə böyütdüyü övladlarıda ata babaları tək türkün düşməni olaraq yetişdirilir. Gələcək nəsli özləri bilərəkdən dünyanın və qonşu dövlətlərin başına bəla hazırlamaqdadırlar. Amma ermənilər kimi Azərbaycanın gələcək nəsillərə nə danişacam deyə bir tərəddüdü yoxdur. Azərbaycan xalqı öz torpağlarında xoşbəxt yaşadığı halda, erməni separatçıları tərəfindən 30 il dinc əhali yurdundan didərgin salındı. Sadəcə bizləri yurdundan ayırmaqla qalmayıb toplu soyqırım törətdilər. Biz bu soyqırımı unutmadıq 30 il gözlədik və otuz il sonra 44 günlük müharibə ilə Qarabağı aldıq. Əzəli əbədi torpağlarımıza qayıtdıq. Bütün Azərbaycan xalqı bunu övladlarına fəxrlə, qürur hissi ilə nəql edəcək səlnamə yazan milli ordumuzdan danışacaq. Hətta Azərbaycanlı olmayanlarda bu xalqın məğrur dayanan mərd oğular sayəsində tarix yazmasından danışacaq. Azərbaycan xalqı daim birlikdə güclüdür.

Qarabağ Azərbaycandır!
10-cu sinif şagirdi
Z.Seyidova